တစ္ခါက ေတာၾကီးတစ္ေတာထဲမွာ ဖားေတြ စုၿပီးေနထိုင္ၾကတယ္ ။
ဒါေပမယ့္ သူတို႔မွာ အားကိုးစရာ ေခါင္းေဆာင္မရွိ အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္သူမရွိပဲ သူတစ္လူငါတစ္မင္းၿဖစ္ေနၾကတယ္။
အဲဒါနဲ႔ သူတို႔က ဘုရားသခင္ထံမွာ သူတို႔ အတြက္ အုပ္ခ်ုပ္ဖိုရန္ ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ ဖန္ဆင္းေပးဖို ဆုေတာင္းၾကပါတယ္ ။
အဲဒါနဲ႔ ဘုရားသခင္က ဖားေတြကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို ခါင္းေဆာင္ အေနနဲ႔ ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးကို ဖန္ဆင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ။
ပထမေတာ့ ဖားေတြက ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးကို ေခါင္းေဆာင္ အေနနဲ႔ကိုးကြယ္ၾကပါတယ္ ။
ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ေတြၾကာလာတာနဲ႔ အမွ် အဲဒီေက်ာက္တံုးၾကီးက သူတိုကို မအုပ္ခ်ဳပ္နိုင္တာကို သိလာၾကပါတယ္ ။
အဲဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဘုရားသခင္ထံ ေခါင္းေဆာင္ အသစ္ ဖန္ဆင္းေပးဖို ေတာင္းဆိုၿပန္တယ္ ။
အဲဒီအခါမွာေတာ့ ဘုရားသခင္က ဖားေတြထဲမွာ နူညံသိမ္ေမြ႔ၿပီး အယဥ္ေက်းဆံုး ဖားတစ္ေကာင္ကို ေခါင္ေဆာင္အၿဖစ္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ ။
ပထမေတာ့ ေခါင္းေဆာင္အၿဖစ္ လက္ခံၾကပါတယ္ ။
ေနာက္ေတာ့ ဖားအခ်င္းခ်င္း ဘာလို သူကိုေၾကာက္ၿပီး သူေၿပာတာကို လက္ခံရမွာလဲ ဆိုတဲ့ အေတြးေတြ တစ္ခ်ိဳဖားေတြမွာ ၀င္လာၾကပါတယ္ ။
အဲဒီေနာက္ေတာ့ ေခါင္းေဆာင္ ဖားရဲ့ စကားကို နားမေထာင္ၾကေတာ့ပဲ သူတစ္လူ ငါတစ္မင္း ၿပန္ၿဖစ္သြားၾကပါတယ္ ။
ဒါနဲ႔ ေနာက္ထပ္ တစ္ၾကီမ္ ထပ္မံၿပီး ဘုရားသခင္ထံမွာ ဖားေတြ ကို အုပ္ခ်ဳပ္ဖို ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦး ဖန္ဆင္းေပးဖို ေတာင္းဆိုၿပန္တယ္ ။
ဒီတစ္ၾကိမ္မွာေတာ့ ဘုရားသခင္က အနည္းငယ္ ေဒါသထြက္ၿပီး ဖားရိုက္သမား တစ္ေယာက္ကို ဖန္ဆင္းေပးလိုက္ပါတယ္ ။
အဲလိုနဲ႔ ဖားရိုက္သမားက လိုက္လံၿပီး ဖားရိုက္တဲ့ အတြက္ ဖားေတြ တစ္ေကာင္ၿပီး တစ္ေကာင္ ေသၾကရပါတယ္ ။
ဖားေတြက သူတို႔ရဲ့ အသံေၾကာင့္ပဲ သူတို ေသဆံုးသြားရပါတယ္ ။
ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာ ဘာမွ မလုပ္တတ္တဲ့ ေက်ာက္တံုးလိုမ်ိဳး ၿဖစ္ေနလို မရသလို၊ ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ သူမ်ိဳးလည္း မၿဖစ္ေစရပါဘူး ။
ေနာက္လိုက္ဆိုတာကလည္း သူနဲငါ လူခ်င္းအတူပဲ သူခိုင္းတိုင္း ငါမလုပ္နိုင္ဘူး ဆိုတဲ့ အေတြးမ်ိဳး မ၀င္ဖို လိုအပ္ပါတယ္ ။
No comments:
Post a Comment