စူပါမားကက္ႀကီးတစ္ခုအတြင္း ေငြေပးရွင္းတဲ႔ေနရာမွာ ကေလးတစ္ဦးက ႏို႔ပုလင္းတစ္လုံးကို လက္ကလြတ္က်ၿပီး၊ ကြဲသြားတယ္။
႔ေတြကႀကမ္းျပင္အႏွံ႔ ပ်ံ႕က်ဲၿပီး၊ ဖိတ္စင္ကုန္တယ္။ “မင္းက တကယ္႔ကို သုံးမရတဲ႔ကေလးဘဲ။” လို႔ သူ႔အေမက ေျပာလိုက္တယ္။
အျခားေငြရွင္းေကာင္တာတစ္ခုမွာေတ
ပ်ားရည္ေတြ ၾကမ္းျပင္အႏွံ႔ပ်ံ႕က်ဲသြားတယ္။ “ဒါကေတာ႔ မင္း အသုံးမက်တဲ႔ ကိစၥတစ္ခုကို လုပ္တာပဲ။” လို႔ သူ႔အေမက ေျပာလိုက္တယ္။
ပထမကေလးကိုေတာ႔ တစ္ဘဝလုံး အသုံးမက်ဘူးလို႔ သူ႔အေမက သတ္မွတ္ေျပာဆိုတယ္။
ဒုတိယကေလးကိုေတာ႔ သူ႔အေမက အသုံးမက်တဲ႔ကိစၥတစ္ခုကို လုပ္တဲ႔သူလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး ေျပာဆိုတယ္။
ပထမကေလးကေတာ႔ အသုံးမက်တဲ႔ကေလးျဖစ္လာဖို႔ ပိုနီးစပ္ပါတယ္။
ဒုတိယကေလးကေတာ႔ အသုံးမက်တဲ႔ကိစၥေတြကို မလုပ္မိဖို႔ ႀကိဳးစားပါလိမ္႔မယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ ကေလးေတြကို ဆံုးမတဲ့အခါ သတိထားၿပီး ဆံုးမတတ္ဖုိလိုအပ္ပါတယ္ ။
တစ္ခါေလာက္မွားဘူးတာေလးနဲ႔ တစ္ဘ၀လံုး အသံုးမက်တဲ့ ကေလးမၿဖစ္သြားေအာင္ ကူညီဖို ပတ္၀န္က်င္က တာ၀န္ရွိပါတယ္ ။
သူတို႔ေတြ အမွားမလုပ္ခင္က မွန္ကန္တဲ့အလုပ္ေတြကို အမ်ားၾကီးလုပ္ဖူးၾကမွာပါ ။
အဲဒါကဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့ အုတ္နံရံၾကီးတစ္ခုမွာ အစြန္ဆံုးအုပ္ခဲေလးတစ္ခ်ပ္ေလာက္
အဲဒီအုပ္ခဲက်ိဳးေလးတစ္ခ်ပ္ေၾကာင
ဒါမွမဟုတ္ အုတ္ခဲက်ိဳးေလးကိုဖယ္ၿပီး အသစ္ၿပန္လဲေပးၾကမလား ။
No comments:
Post a Comment